Μια προσπάθεια του Thalassa Karadeniz για την ανάδειξη του θρησκευτικού πλούτου των Αλησμόνητων Πατρίδων.
Τους βίους των Αγίων επιμελείται ο θεολόγος κ. Ελευθέριος Σαββουλίδης.

Πέμπτη, 24 Νοεμβρίου 2011

Αγία Ευφημία η Μεγαλομάρτυς εκ Χαλκηδόνας της Μικράς Ασίας




 «Τω θείω έρωτι λαμπρώς αθλήσασα, εις οσμήν έδραμες Χριστού, πανεύφημε, οια νεάνις παγκαλής και Μάρτυς πεποικιλμένη, όθεν εισελήλυθας εις παστάδα ουράνιον, κόσμω διανέμουσα ιαμάτων χαρίσματα και σώζουσα τους σοι εκβοώντας, χαίροις θεόφρον Ευφημία»

Η Αγία Ευφημία καταγόταν από την Χαλκηδόνα της Μικράς Ασίας και έζησε κατά τους χρόνους του αυτοκράτορα Διοκλητιανού. Ήταν κόρη του πλούσιου Συγκλητικού Φιλόφρονα και της ευσεβούς Θεοδοσιανής. Η Αγία παιδαγωγήθηκε «εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου», γι’ αυτό και αγάπησε από μικρή τις διδαχές και την μετά ζήλου ομολο­γία του Χριστού.
O ανθύπατος της περιοχής Πρίσκος, έχοντας στην αυλή του τον Απελιανό, φιλόσοφο και ιερέα του θεού Άρη, οργάνωσε με απόφαση και εντολή του Διοκλητιανού, διωγμό κατά των Χριστιανών στην Χαλκηδόνα. Κατά την εορτή του θεού Άρη, ζήτησε από όλους τους κατοίκους να προσέλθουν στην εορτή και να θυσιάσουν στον βωμό. Όσοι δεν θα πήγαιναν θα τιμωρούνταν με φοβερά βασανιστήρια. Οι χριστιανοί σε ομά­δες κρύβονταν, άλλοι σε σπίτια και άλλοι σε ερημι­κές περιοχές. Η Αγία Ευφημία ηγούνταν μιας τέτοιας ομάδας, στηρίζοντας τους πιστούς με τους φλογερούς λόγους της.
Συνέλαβαν όμως την Αγία Ευφημία, μαζί με τα σαράντα εννέα μέλη της ομάδας της. Στην πρόσκληση του Πρίσκου να θυσιάσουν στο είδωλο του Άρη, η Αγία και η ομάδα της αρνήθηκαν με τόλμη και παρρησία. Ο Πρίσκος, από την απάντηση τους θύμωσε και έδωσε εντολή να τους φυλακίσουν και να τους δέρνουν για είκοσι ημέρες. Μετά τις είκοσι ημέρες, δοκίμασε και πάλι να πείσει τους μάρτυρες να θυσιάσουν. Μετά την δεύτερη άρνησή τους, έβαλε να τους δείρουν τόσο, ώστε οι στρατιώτες που τους βασάνιζαν κουράστηκαν. Τότε ο Πρίσκος έκλεισε τους υπόλοιπους μάρτυρες στην φυλακή και την Αγία Ευφημία προσπάθησε να την πεί­σει με κολακείες να θυσιάσει.
Η Αγία Ευφημία αρνήθηκε και πάλι, ομολογώντας την πίστη της στον Χριστό και βγάζοντας πύρινους λόγους για την Χριστιανική Πίστη. Τότε οι στρατιώτες την έβαλαν στον τροχό κατακόβοντας όλο το σώμα της. Κατά το μαρτύριό της η Αγία προσεύχονταν διαρκώς. Μετά το πέρας της προσευχής της θαυμα­τουργικά λύθηκε από τον τροχό και αποκαταστάθηκε τέλειο και υγιές το σώμα της.
Στην συνέχεια θέλησαν να την ρίξουν σε πυρακτωμένο καμίνι. Οι στρατιώτες, Σωσθένης και Βίκτωρ, αρνήθηκαν να το κάνουν, γιατί έβλεπαν να βρίσκονται στο πλευρό της Αγίας δύο φοβεροί άν­δρες, οι οποίοι απειλούσαν ότι θα διασκορπίσουν το πυρ. Οι Σωσθένης και Βίκτωρ βλέποντας όλα αυτά πίστεψαν στον Χρι­στό και τελικά μαρτύρησαν. Προσευχόμενη η Αγία ρίχτηκε στο καμίνι. Η φλόγα δεν άγγιξε καθόλου την Αγία, αλλά σκορπίσθηκε έξω από το καμίνι και έκαψε πολλούς από τους στρατιώτες.
Ο Πρίσκος υπέβαλε την Αγία σε νέα μαρτύ­ρια. Χτυπούσαν την Αγία με μεγάλες πέτρες και αιχμηρά σίδερα, με αποτέλεσμα να κατακόψουν και να καταξεσχίσουν το σώμα της. Και πάλι θαυματουργικά αποκαταστά­θηκε. Μετά την ρίξανε σε μια  μεγάλη δε­ξαμενή, όπου υπήρχαν σαρκοβόρα θηρία. Τα θηρία όχι μόνον δεν την βλάψανε, αλ­λά παίζανε μαζί της. Έπειτα την έβαλαν σε ένα λάκκο με σουβλιά. Και από εκεί βγήκε αβλαβής. Ο Πρίσκος επιχείρησε να την πριονίσει και να την κάψει, αλλά τα δόντια του πριονιού στράβωσαν και η φωτιά σβήστηκε και έτσι δεν έπαθε τίποτα. Τέλος, ρίχτηκε στα θηρία, τα οποία πήγαν κοντά της προσκυνώντας την. Η Αγία Ευφημία παρακαλούσε τον Χριστό να την αναπαύσει κοντά Του. Μία αρκούδα τότε την δάγκωσε και αμέσως παράδωσε την Αγία ψυχή της στον Κύριο το 303 μ. Χ.
Οι γονείς της και άλλοι ευσεβείς Χριστιανοί, έθαψαν το πάνσεπτο σώμα της Αγίας Ευφημίας με μεγάλες τιμές στην Χαλκηδόνα. O Κύριος τίμησε την καλλίνικο παρθένο και μάρτυρα Ευφημία με την δωρεά της αφθαρσίας του πολύαθλου και παρθενικού της σώματος.
Ένα από τα πολλά θαύματα που έκανε η Αγία Ευφημία είναι και ακόλουθο που συνετέλεσε καθοριστικά στην ορθή διδασκαλία της Χριστιανική Πίστης. Στην Χαλκηδόνα συνήλθαν οι 630 θεοφόροι Πατέρες, το έ­τος 451 μ. Χ.  συγκροτήσαντες την 4η Οικου­μενική Σύνοδο. Η Σύνοδος, καταδίκαζε τον αιρετικό Ευτυχή, που κήρυττε ότι ο Χριστός έχει μόνο μία φύση και μία ενέργεια, αυτή της Θεότητας. Οι Άγιοι Πατέρες δογμάτισαν την πίστη της Εκκλησίας, ότι ο Χριστός έχει δύο τέλειες φύσεις, θελήσεις και ενέργειες, την θεία και την ανθρώπινη, σε μία  Υπόσταση. Αυτές οι δύο φύσεις είναι άτρεπτες, ασύγχυτες, αναλλοίωτες και αδιαίρετες. Οι Ορθόδοξοι Πατέρες συνέταξαν Τόμο, ο  ο­ποίος περιείχε την αληθινή πίστη. Επίσης οι αιρετικοί  Μονοφυσίτες συνέταξαν και αυτοί Τόμο, που περιείχε τα πιστεύω τους. Τότε ομό­φωνα ορθόδοξοι και αιρετικοί αποφάσισαν να τε­θούν και τα δύο κείμενα στο στήθος της Αγίας Ευφημίας. Άνοιξαν την λειψανοθήκη, τα τοποθέτησαν στην Αγία Ευφημία και την σφράγισαν πάλι. Όταν άνοιξαν την λειψανοθήκη, βρήκαν τον Τόμο των Ορθόδοξων Πατέρων στα χέρια της Αγίας και τον Τόμο των Μονοφυσιτών στα πόδια της. Έτσι η Αγία Ευφημία με το εξαίσιο αυτό θαύμα, «επικύρωσε» και «υπέγραψε» τον ορθόδοξο Τόμο και ανάδειξε το Χριστολογικό δόγμα περί των δύο φύσεων του Χριστού. Η μνήμη της εορτάζεται από την Εκκλησία μας στις 16 Σεπτεμβρίου.
Επιμέλεια:  Ελευθέριος Σαββουλίδης για το Thalassa Karadeniz

Thalassa Karadeniz

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου